فرمولی‏برای‏موفقیت

پدیدآورنده:گفتگو: علی باباجانی،
،
«موفق باشی!». این جمله را بارها شنیده‏ایم. از دوست، آشنا، همکار و... . ما هم بارها این جمله را بر زبان جاری ساخته‏ایم و به همنوعانمان هدیه کرده‏ایم. اما موفقیت چیست؟ چگونه می‏توان به آن دست یافت؟ چه کسانی موفق‏اند؟و...
ابوالفضل ابراهیمی، به قول خودش سال‏هاست که برای کنکور و ورود به دانشگاه درس می‏خواند؛ اما نتیجه خوبی نمی‏گیرد. او می‏گوید: «موفقیت، یعنی شانس. در زندگی اگر شانس داشته باشی، موفقی».
می‏پرسم: «خودت را آدم موفقی می‏دانی؟».
می‏گوید: «من چون شانس ندارم، موفق نیستم. دلیلش هم همین است که گفتم. سال‏هاست که برای ورود به دانشگاه درس می‏خوانم؛ اما قبول نمی‏شوم. من از آن آدم‏هایی هستم که دست به طلا هم بزنند، سنگ می‏شود!».
از او می‏پرسم: «به نظر شما انسان چگونه می‏تواند موفق شود؟».
می‏خندد و می‏گوید: «اگر می‏دانستم، خودم انجام می‏دادم».
البته این را می‏دانم که ابوالفضل دارد تند می‏رود و نباید به شانس، اعتقاد داشته باشد. با رفتن او این سؤال در ذهنم نقش می‏بندد که: آیا تنها ورود به دانشگاه را می‏توان «موفقیت» نامید؟
به این سؤالم، ع.صادقی این گونه جواب می‏دهد: «نه، به نظر من، موفقیت یک واژه مقطعی است. ما می‏توانیم موفقیت را از دو بُعد نگاه کنیم؛ یکی از بعد مقطعی و دیگر از بعد کلّی. موفقیت مقطعی، زمان مشخصی دارد. مثلاً همین ورود به دانشگاه را موفقیت مقطعی می‏دانم، یا این که جوانی موفق به ازدواج می‏شود، مقطعی است و... اما بُعد دیگر این است که باید به کلّ زندگی نگاه کنیم و دریابیم که آیا به طور کلی، موفق بوده‏ایم یا نه؟ مثلاً آیا من که بیست و چهار ساله‏ام، در طول این مدت، موفق بوده‏ام؟».
صادقی که در دانشگاه علم و صنعت درس می‏خواند، ادامه می‏دهد: «برای موفق شدن در زندگی، باید به رمز و راز آن پی برد. برنامه‏ریزی و نظم، عواملی هستند که می‏توانند ما را موفق کنند».
آقای روحانی‏نژاد، طلبه جوانی است که به سؤال‏های ما این‏گونه پاسخ می‏دهد: «موفقیت، یعنی رسیدن به مقصدی که ما می‏خواهیم. موفقیت، نوعی کمال در زندگی است. انسان‏ها در طول زندگی برای رسیدن به کمال، تلاش می‏کنند و اگر به این مهم دست یابند، خودشان را موفق می‏دانند».
او راه رسیدن به موفقیت را توکل به خدا و توسل به ائمه می‏داند: «ما انسان‏ها واقعاً نیازمندیم. نیاز به نیرویی داریم که بتواند در مسیر زندگی و کارمان، راهنمایی و کمکمان کند. به اعتقاد من، توکل به خدا، کمک بزرگی می‏تواند برای ما باشد. همچنین در دین مبین اسلام، الگوهایی داریم که برایمان اسوه حسنه هستند. ما باید به آنها توسل جوییم و از آنها یاری بخواهیم».
محمّد احمدزاده، جوانی است که در تهران زندگی می‏کند. از او می‏پرسم: «موفقیت یعنی چه؟». کلی مکث می‏کند و می‏گوید: «خب، موفقیت یعنی موفق شدن در کارها؛ موفق شدن در زندگی». بعد ادامه می‏دهد: «من خودم را آدم موفقی می‏دانم؛ چون وقتی که فهمیدم با درس خواندن نمی‏توانم به جایی برسم، رفتم و کار کردم. آن قدر تلاش کردم که موفق شدم به خیلی چیزهایی که می‏خواستم، برسم. حالا می‏توانم سرم را بالا بگیرم و بگویم که موفقم».
از او پرسیدم: «فکر می‏کنی چه چیزهایی باعث موفقیت تو در زندگی شده است؟».
می‏گوید: «خیلی چیزها. اول، پدرم که در کارها یار و یاورم بوده؛ دوم تلاش و پشتکار خودم که خیلی زحمت کشیدم؛ سوم این که در زندگی سعی کردم سختگیر نباشم. خیلی چیزهای پیش و پا افتاده در زندگی هست که نمی‏گذارند زندگی راحتی داشته باشیم. من سعی کردم که به این چیزها توجه نکنم و فقط به کارم فکر کنم».
علیرضا مؤمنی درباره موفقیت می‏گوید: «موفقیت امری بدیهی است و چیزی نیست که بتوان از آن یک تعریف کلّی کرد. هر کس با توجه به شناختی که نسبت به خود دارد، می‏تواند تعریف شخصی‏ای از موفقیت داشته باشد».
این طلبه جوان، اضافه می‏کند: «البته پیروزی و شکست در زندگی، زیر مجموعه‏ای از موفقیت هستند. انسان، با پیروزی می‏تواند راه را برای موفقیت‏های بعدی هموار کند. باید توجه داشت که شکست هم می‏تواند راهی برای موفقیت باشد. شکست، به انسان این درس را می‏دهد که باید آن را به عنوان پلی برای عبور در نظر بگیرد. در همین شکست، نکته‏هایی نهفته است که یک انسان آگاه می‏تواند به آنها پی‏ببرد. در این صورت است که می‏توانیم خود را انسانی موفق بدانیم».
او درباره راز موفقیت می‏گوید: «نظم، همّت و تلاش، داشتن اراده قوی و همچنین امیدوار بودن به خود و خدا، از عوامل موفقیت هر انسانی است».
مصطفی سجادی، عقیده دارد: «موفقیت، یعنی به دست آوردن نتایج خوشایند و باب میل انسان. تصورات و ذهنیات هر کس نسبت به خود می‏تواند تعریفی برای موفقیت باشد.
موفقیت، امری ذهنی است. البته در بیشتر موارد، انسان با پیشرفت می‏تواند موفقیت خود را آشکار کند؛ اما آنچه که مسلّم است این که ما با خودمان و زندگی چگونه‏ایم. آیا به راستی به موفقیت اعتقاد داریم یا فقط آن را در حدّ یک شعار می‏دانیم؟ من دوستی را سراغ دارم که کوچک‏ترین پیشرفت خود را آن‏قدر بزرگ و برجسته می‏کند که انگار به قلّه‏ای رسیده. این نشان از امیداوری او در هر زمینه‏ای دارد و با شکست خوردن، ذهن و فکر خود را درگیر آن شکست نمی‏کند».
ناصر زمانی می‏گوید: «موفقیت، یعنی یک قدم به جلو؛ یعنی انجام دادن کاری که باعث پیشرفت می‏شود». او می‏گوید: «انسان در مسیر زندگی، همواره با دشواری‏های زیادی روبه‏روست. اگر ما بتوانیم به سلامت از این مسیر بگذریم و با مشکلات مبارزه کنیم، می‏توانیم به توفیق دست یابیم. من فکر می‏کنم برای موفق شدن باید با مسائل زندگی، صادق و رو راست بود. از همه مهم‏تر باید با خودمان رو راست باشیم. همین رو راست بودن می‏تواند مسائل زیاد زندگی‏مان را ساده بنمایاند».
او رمز موفقیت را داشتن افکار مثبت نسبت به خود و جامعه می‏داند و می‏گوید: «برای موفق شدن باید به نکات منفی به عنوان یک تجربه نگاه کرد و نکات مثبت را در خود تقویت نمود».
مایکل اوون، بازیکن جوان تیم ملی انگلیس، درباره راز موفقیت می‏گوید: «رازی در کار نیست. انسان طالب موفقیت، باید در درجه اول و آخر، خوب و قوی باشد. ماجرا به همین سادگی است».
مهاجم تیم ملی آرژانتین، یعنی گابریل باتیستوتا هم حرفی جالبی درباره موفقیت دارد: «پسرانم باید بدانند که صعود به قله اوج، بسیار دشوار است. من فرمولی برای موفقیت ندارم. نمی‏توانم بگویم خوشْ اقبالی، پشتکار، شجاعت، یا همه اینها».